Duurzaamheid - en fotografie?


Mijn eerste blog op mijn nieuwe website gaat over... duurzaamheid en fotografie! Wat heeft dat nu met elkaar te maken zul je misschien denken? In eerste instantie niet heel veel, maar wel hoe ik - de fotograaf achter Helen Clerbout Photography - in het leven sta. Van jongs af aan heb ik geleerd om zuinig om te gaan met spullen, niet alleen omdat mijn ouders weinig (te besteden) hadden, ook omdat ik altijd veel waarde hechtte aan (mooie) dingen. Eigenlijk heeft alles voor mij waarde, of het nu door de mens gemaakt is of in de natuur aanwezig is. Ik geloof dan ook dat het onze verantwoordelijkheid is om zorgvuldig met dingen, dieren en mensen om te gaan!


Goed, terug naar de duurzaamheid... de laatste jaren probeer ik bewuster te leven en te investeren in goede kwaliteit. Dat is vaak iets duurder, maar als het langer mee gaat heb je er meer plezier van en hecht je er automatisch ook meer waarde aan. Zo heb ik kledingstukken in de kast hangen die (zelfs met een tweede ronde!) al bijna 10 jaar meegaan! Of had ik heel lang een broek die ik wel drie keer naar de kledingreparatie heb gebracht, omdat het toch zó'n fijne broek was (ja, die was helaas wel gesneuveld...)


Ok, goed, maar de fotografie dan?

Omdat ik steeds meer bezig ben met de branding van mijn fotografie bedrijf bedacht ik mij dat duurzaamheid eigenlijk wel een belangrijk onderdeel daarvan is. Hoe dan? Nou, zo kies ik bijvoorbeeld niet zoals sommige fotograferen voor de nieuwste, meest uitgebreide en vaak ook duurste camera's, maar ga ik voor een goede, kwalitatieve en betrouwbare camera met alleen de specificaties die voor mij relevant zijn. Een camera waar ik een aantal jaren goed mee uit de voeten kan dus. Hoewel ik als professional natuurlijk een zekere standaard moet handhaven voor de apparatuur die ik aanschaf, heb ik geleerd dat het duurste niet altijd het beste hoeft te zijn en ben ik inmiddels goed getraind in het creatief omgaan met de middelen die ik heb. Een voorbeeld: ik heb jaren geleden een 50mm Canon lens aangeschaft (dit is een lens met een vast brandpuntafstand, waar je dus niet mee kan zoomen) en deze zit nu standaard op mijn camera, zodat ik die gauw bij de hand heb. Deze lens kost om en nabij €100,- (aanvankelijk van de diafragma opening). Toen ik drie jaar geleden als professional fotograaf begon heb ik een zoomlens (de Canon EF 24-70mm f/2.8L II USM) aangeschaft, deze lens is bijna 10 keer zo duur en uiteindelijk ben ik vaak meer tevreden over de kwaliteit van de 50mm. Kortom, ik kies graag voor goede, professionele 'gear', maar overbodige luxe is niets voor mij.


Dan nog over het fotograferen zelf. Hoewel ik altijd een ruime selectie foto's aan de klant oplever (om uit te kiezen), schiet ik bijvoorbeeld geen duizenden (!) foto's op een bruiloft, zoals sommige collega fotografen dat wel doen. Los van het feit dat ik het zonde vind om zoveel foto's acheraf weg te gooien, gaat fotografie bij mij ook vooral om 'dat ene moment' goed vastleggen. Voor mij is het juist een kunst geworden om met zo min mogelijk foto's zoveel mogelijk kwaliteit te leveren en diversiteit aan te brengen in de fotoreportages. Uiteindelijk betekent het ook dat mijn camera langer mee gaat (kán gaan, want elke apparatuur is onderhevig aan gebreken), vanwege het minder aantal 'clicks'. Bovendien ben ik minder tijd kwijt aan het sorteren van de foto's, waardoor ik mij meer kan focussen op het bewerken zelf, waardoor de kwaliteit van de foto's weer omhoog gaat! Een win-win situatie dus!


Tot slot heb je vast wel gemerkt dat ik zowel bij fotoshoots alsook bij bruiloften reiskosten reken (vanaf verschillend aantal kilometers). Dit doe ik om twee redenen. Ten eerste om de autokosten te dekken natuurlijk, maar óók omdat ik klanten wil stimuleren om voor een plaatselijke fotograaf te kiezen, zodat er minder (onnodig) wordt gereden.


Heb je na het lezen van deze blog nog meer ideeën, tips of opmerkingen over hoe ik duurzaamheid in mijn bedrijf kan toepassen? Laat het weten in de comments!